Hamami i Pazarit është një ndër monumentet më të vjetra publike në qytetin e Elbasanit dhe një ndër strukturat më përfaqësuese të arkitekturës osmane në Shqipëri. I ndërtuar në gjysmën e dytë të shekullit XV, ai ndodhet në afërsi të hyrjes kryesore të Kalasë së Elbasanit, pranë zonës historike të Pazarit.
Hamami përbëhej nga disa ambiente karakteristike për funksionin e tij: apoditeri (dhoma e zhveshjes), tepidari (dhoma e vakët), caldari (dhoma e nxehtë) dhe një sërë hapësirash ndihmëse. Ai ishte i pajisur me kupola me dritare të vogla qelqi, të cilat ndihmonin në ndriçimin natyral dhe ruajtjen e temperaturës së përshtatshme brenda ambientit.
Struktura u ndërtua me gurë dhe tulla të lidhura me llaç gëlqeror, me elemente të theksuara të stilit oriental. Në të kaluarën, hamami luante një rol të rëndësishëm social dhe higjienik, duke qenë vend ku burrat e më pas gratë (në ditë të ndara) zhvillonin ritualet e pastrimit dhe takimeve komunitare.
Hamami i Pazarit është shpallur monument kulture dhe ndonëse aktualisht është jashtë funksioni, ai mbetet një dëshmi arkitekturore dhe historike e rëndësishme që përfaqëson jetën urbane dhe strukturën shoqërore të Elbasanit në periudhën osmane.