Kurbin është një zonë me tradita të pasura etnografike, ku jeta e përditshme e komuniteteve ka ruajtur zakonet, artizanatin dhe ritmet e jetës rurale të veriut të Shqipërisë. Zona njihet për folklorin e saj të gjallë, duke përfshirë këngët, vallet dhe rrëfimet popullore, të cilat ruhen dhe transmetohen ndër breza gjatë festave fetare, sezonale dhe ngjarjeve komunitare.
Një nga elementët më karakteristikë të etnografisë së Kurbinit është veshja tradicionale, e cila ndryshon sipas fshatrave dhe ngjarjeve festive. Veshjet e grave dhe burrave pasqyrojnë mjeshtërinë e qëndisjes, përdorimin e ngjyrave dhe materialeve lokale, duke qenë një tregues i identitetit dhe kreativitetit lokal.
Artizanati dhe zejet tradicionale janë gjithashtu pjesë thelbësore e kulturës etnografike. Prodhimet prej druri, guri dhe metali, si dhe punimet tekstile, pasqyrojnë stilin jetësor dhe nevojat praktike të komunitetit. Ky trashëgimi material dhe jomaterial shërben edhe si bazë për zhvillimin e turizmit etnografik dhe përvojësor, ku vizitorët mund të mësojnë dhe të përjetojnë jetën tradicionale të Kurbinit.
Zakonet dhe ritet lokale, të lidhura me bujqësinë, blegtorinë dhe festat fetare, tregojnë një marrëdhënie të ngushtë me natyrën dhe ciklin e vitit. Për shembull, festat e korrjes, të mbjelljes dhe të shenjtorëve lokalë janë momente ku komuniteti mblidhet, ruan traditën dhe transmeton vlerat kulturore tek brezat e rinj.
Për më tepër, pelegrinazhi i Shën Antonit në Laç nuk është vetëm një ngjarje fetare, por edhe një fenomen etnografik që pasqyron mënyrën e organizimit të komunitetit, tregtinë e vogël dhe aktivitetet kulturore që lidhen me këtë ditë të shenjtë.
Në tërësi, etnografia e Kurbinit pasqyron një mozaik të pasur traditash kulturore, shpirtërore dhe materiale, që bashkon të kaluarën dhe të tashmen e komunitetit, dhe krijon mundësi të veçanta për zhvillimin e turizmit kulturor dhe edukativ.
