Kuçova ndodhet në pjesën perëndimore të Qarkut të Beratit, në rrafshin e Myzeqesë, dhe shtrihet përgjatë lumit Devoll. Qyteti ka një pozicion të favorshëm gjeografik, midis Lushnjës, Beratit dhe Fierit, dhe është i lidhur me akse rrugore kryesore që mundësojnë lëvizjen dhe shkëmbimet ndërzonale.
Historia moderne e Kuçovës është ngushtësisht e lidhur me industrinë e nxjerrjes së naftës. Zbulimi i burimeve të para të naftës në fillim të shekullit XX dhe shfrytëzimi i tyre gjatë periudhës së monarkisë dhe më pas gjatë regjimit socialist e shndërruan Kuçovën në një qendër të rëndësishme të industrializimit shqiptar. Qyteti ishte i njohur për infrastrukturën e zhvilluar industriale, si rafineritë, depot e karburantit dhe uzinat e përpunimit.
Për shkak të këtij profili, Kuçova njihet shpesh edhe si “qyteti i naftës”. Arkitektura e qytetit reflekton karakterin industrial dhe organizimin urban të shekullit XX, me rrugë të drejta, godina tipike të periudhës së socializmit dhe hapësira publike të mëdha. Kjo trashëgimi urbane përbën sot një interes të veçantë për studime të historisë së zhvillimit industrial dhe të trashëgimisë së arkitekturës së sistemit socialist.
Karakteristikë tjetër e Kuçovës është prania e një baze të rëndësishme ushtarake ajrore, ndërtuar që në kohën e Mbretërisë dhe e përdorur më vonë nga regjimi komunist, që shërbente si një ndër bazat më strategjike të aviacionit ushtarak shqiptar.
Megjithëse me një identitet të ndërtuar mbi industrinë, qyteti është në fazë transformimi, ku përpjekjet për zhvillim të qëndrueshëm përfshijnë rikualifikimin urban, përmirësimin e infrastrukturës dhe promovimin e aktiviteteve kulturore e sportive.
Trashëgimia kulturore e Kuçovës lidhet me kujtesën industriale, jetën kolektive të periudhës së socializmit, artizanatin lokal dhe aktivitetet komunitare që janë ruajtur në traditën e banorëve të zonës. Vitet e fundit, qyteti ka shfaqur një interes në rritje për nismat rinore, artin urban dhe promovimin e turizmit alternativ.
Kuçova mbetet një dëshmi unike e një periudhe historike të Shqipërisë dhe një shembull i një qyteti në tranzicion, që synon të gjejë një ekuilibër të ri mes së shkuarës industriale dhe një të ardhmeje të hapur ndaj zhvillimit të qëndrueshëm.
