Nisja bëhet nga Tirana drejt Kukësit, me një ndalesë rreth 30-minutëshe te Ura e Drinit. Më pas, itinerari kalon nëpër qytetin e vjetër të Kukësit dhe vijon drejt Shishtavecit. Popullsia e këtij fshati flet dy gjuhë: shqipen dhe nashinkishten, një gjuhë e përdorur nga popullsia autoktone shqiptare e sllavizuar gjatë periudhës së Perandorisë Bullgare (681–1185–1396), në krahinën e Gorës, e cila dikur ishte pjesë e Sanxhakut të Prizrenit, më pas e Vilajetit të Prizrenit dhe sot përfshihet në territorin administrativ të Bashkisë Kukës. Zona e Shishtavecit ndodhet rreth 33 km në juglindje të qytetit të Kukësit dhe arrihet përmes Grykës së Vanave (rreth 45 minuta). Fshati Shishtavec shtrihet brenda zonës së mbrojtur Korab–Koritnik. Rrafshnalta e Bjeshkëve të Shishtavecit shtrihet në lartësi nga 900 deri në 2,130 metra mbi nivelin e detit. Në këtë zonë gjenden disa monumente natyrore, si Guri i Mëngjesit, një pyll me thupra dhe dushk, Plloça e Zhifkëve dhe Liqeni Artificial (rezervuari), ndër të tjera.
Guri i Mëngjesit është një masiv shkëmbor-ranor, i vendosur në jug të Shishtavecit dhe i shpallur Monument Natyre. Ai ka shërbyer ndër shekuj si pikë orientimi për rrugët që lidhin qytetërimet e hershme në zonën e maleve të Sharrit. Emrin e ka marrë nga fakti se rrezet e para të diellit krijojnë një aureolë drite rreth dhe mbi shkëmb. I ndodhur në një lartësi prej rreth 1,900 metrash mbi nivelin e detit, ky formacion është një destinacion i frekuentuar për vizitorët që ngjiten në malin e Shishtavecit. Shkëmbi me formë konike ka një gjatësi prej rreth 25 metrash, gjerësi 13 metra dhe lartësi 11 metra.
Plloça e Zhifkëve është një shkëmb i shtypur (slat), i vendosur në kufirin e hershëm midis Shishtavecit dhe Maleve të Sharrit (Scardus). Nga larg, ky formacion shkëmbor merr formën e një fytyre njerëzore dhe përbën një tjetër element natyror të veçantë të Bjeshkëve të Sharrit.
Pas vizitës në Shishtavec, udhëtimi vijon drejt Tropojës. Menjëherë pas zbarkimit nga trageti i Komanit në Fierzë, bëhet një ndalesë pranë monumentit të kulturës Kisha e Ançit, në fshatin Breg-Lumi. Kjo është e vetmja kishë në territorin e Tropojës dhe u ofron vizitorëve njohuri mbi vlerat historike, kulturore dhe arkeologjike të zonës. Itinerari vijon me vizitë në Kalanë e Lekës, në fshatin Selimaj, dhe në qytetin e Rosujës, për të vazhduar më pas drejt fshatit Bujan, ku eksplorohen dy kulla rreth 200-vjeçare.
Kulla e Sali Manit dhe Kulla e Mic Sokolit kanë secila historinë dhe arkitekturën e tyre të veçantë, duke kontribuar në identitetin unik kulturor të Tropojës. Në fshatin Koçanaj, vizita përfshin dy shtëpi tradicionale – ato të Adem Demajt dhe Mehmet Ramës – të cilat shërbenin dikur si vende mbledhjeje për kuvendet e burrave, duke ofruar një pasqyrë të rëndësishme të jetës shoqërore dhe kulturore lokale.
Udhëtimi vijon disa kilometra më tej drejt Mullirit të Bajram Currit, i ndodhur në hyrje të fshatit Shoshan, së bashku me kalanë përkatëse. Mulliri është i njohur falë shkrimeve të Fan Nolit, kushtuar figurës së Bajram Currit, i cili humbi jetën këtu në vitin 1925. Shpella e Dragobisë përbën një tjetër pikë tërheqëse për dashamirësit e ecjeve malore dhe eksplorimit të natyrës. Shtegu drejt shpellës është relativisht i lehtë, me një gjatësi rreth 2.6 km dhe një diferencë lartësie prej rreth 300 metrash (nga 700 në 1,000 metra). Ky itinerar kombinon vlera natyrore dhe kulturore, duke kontribuar në zhvillimin e mëtejshëm të turizmit kulturor dhe natyror në Tropojë.
Liqeni i Xhemës është formuar nga reshjet e shiut dhe shkrirja e borës dhe ndodhet rreth 10–15 minuta larg rrugës kryesore. I rrethuar nga një pyll i vogël, liqeni ofron pamje mbresëlënëse, veçanërisht në pranverë dhe vjeshtë, kur niveli i ujit është më i lartë.
