Konakët e dervishëve, të ndërtuara në shekullin XIX, ndodhen në anën jugore të Teqesë së Helvetive, brenda kompleksit fetar që shërbente si qendër shpirtërore e urdhrit sufit në Berat. Ato përfaqësojnë një ndër ndërtimet më përfaqësuese të jetës komunitare dhe rituale të dervishëve në Shqipërinë e Mesme, duke ruajtur elemente arkitektonike dhe funksionale autentike.
Struktura përbëhet nga një çardak i hapur, i vendosur në ballin e ndërtesës, i përbërë nga shtylla druri pa tavan, i cili ofron mbrojtje të lehtë ndaj kushteve atmosferike dhe krijon një ambient të hapur për meditim, bashkëbisedim dhe pritje. Kati i sipërm, ku ndodheshin dhomat e banimit, është ndërtuar me mure guri të trashë, ndërsa çatia është e veshur me dru të punuar, duke respektuar tiparet ndërtimore të traditës orientale dhe vendase.
Një nga veçoritë më interesante të kompleksit është kanali nëntokësor që mblidhte ujërat e kodrës dhe i derdhte në lumin Osum, një zgjidhje inxhinierike e menduar për të shmangur përmbytjet dhe për të garantuar funksionalitetin e qëndrueshëm të kompleksit, edhe në mot të keq. Kjo teknologji tregon nivelin e lartë të organizimit praktik të jetës fetare dhe shoqërore në këtë hapësirë.
Sot, konakët shërbejnë si seli e Drejtorisë Rajonale të Monumenteve të Kulturës në Berat, duke ruajtur jo vetëm strukturën origjinale, por edhe trashëgiminë shpirtërore dhe kulturore të komuniteteve sufi që kanë lënë gjurmë të thella në historinë urbane dhe fetare të qytetit. Për vizitorët dhe studiuesit, ato ofrojnë një udhëtim të rrallë në jetën asketike, arkitekturën tradicionale islame dhe përvojën fetare të shekujve të kaluar.
