Kisha e Shën Vangjelizmoit, e vendosur në anën lindore të Kalasë së Beratit, pranë zonës së banimit, përfaqëson një nga monumentet më të rëndësishme të trashëgimisë ortodokse të qytetit. Ajo konsiderohet si kisha më e madhe dhe më arkitektonikisht e përpunuar mes faltoreve të ndërtuara në fundin e shekujve XVI – XVII, duke shërbyer si model i zhvillimit të artit kishtar pas periudhës së mesjetës.
E ndërtuar në një terren të pjerrët, kisha ruan një strukturë komplekse dhe të harmonizuar me relievin, që përfshin një naos me formë drejtkëndëshe, një narteks dykatësh në anën perëndimore dhe një hajat (portik) në anën veriore, tipar karakteristik i arkitekturës fetare të asaj
kohe në Shqipëri. Në pjesën lindore ndodhet absida gjysmërrethore e altarit, e pajisur me nike për funksionet liturgjike të protezisit dhe diaknonikonit, elementë të veçantë të liturgjisë lindore.
Në pjesën lindore, për shkak të pjerrësisë së terrenit, absida përfundon me një formë shumëfaqëshe, në një nivel më të ulët se naosi, duke krijuar një kontrast të natyrshëm dhe funksional me pjesët e tjera të ndërtesës. Ndërtimi është realizuar me gurë gëlqerorë, të lidhur me llaç gëlqeror, duke i dhënë strukturës qëndrueshmëri dhe një pamje natyrale që përputhet me mjedisin përreth.
Përveç vlerave arkitektonike, Kisha e Shën Vangjelizmoit ka shërbyer ndër shekuj si një qendër shpirtërore për banorët e kalasë dhe më gjerë. Ajo përfaqëson vazhdimësinë e besimit dhe traditës kishtare në Berat, dhe mbetet një nga monumentet më të vlerësuara nga vizitorët e interesuar për arkitekturën pasbizantine, jetën fetare dhe trashëgiminë kulturore të qytetit.
