Kampi i Tepelenës është ngritur në vitet 1949–1954 në ish-kasermat italiane dhe ishte një nga kampet më të rëndësishme të internimit gjatë regjimit komunist në Shqipëri. Ai u krijua për të internuar qindra familje që regjimi i konsideronte “armiq të pushtetit”, për shkak të biografisë, prejardhjes ose qëndrimeve politike të tyre. Në këtë kamp u dërguan gra, burra, fëmijë dhe të moshuar, të cilët u detyruan të jetonin në kushte shumë të vështira, me mungesë ushqimi, higjiene minimale dhe punë të rënda fizike. Kampi i Tepelenës ka mbetur i njohur si një simbol i mizorisë së diktaturës dhe vuajtjeve të pafajshme të mijëra njerëzve.
Sot, Kampi i Tepelenës nuk funksionon më si vend internimi. Ai është kthyer në një hapësirë përkujtimore dhe studimore, ku ruhen disa nga ndërtesat origjinale dhe vendosen tabela që tregojnë historinë e tij. Zona vizitohet nga historianë, studentë dhe turistë si një vend reflektimi mbi vuajtjet e dikurshme dhe si një mënyrë për të ruajtur kujtesën historike për brezat e ardhshëm. Funksioni aktual i tij është edukativ dhe përkujtuese, duke e bërë kampin një nga dëshmitë më të rëndësishme të tragjedive të komunizmit në Shqipëri.
