Akropoli i Kalasë së Beratit, i vendosur në pikën më të lartë të kodrës, përfaqëson bërthamën mbrojtëse dhe më të lashtë të kësaj kështjelle monumentale. I ndërtuar kryesisht në shekullin XIII, ai ndjek me përpikëri vijën natyrore të terrenit dhe shtrihet në një planimetri të formuar në përputhje me relievin, duke përforcuar funksionin strategjik mbrojtës të tij.
Muret mbrojtëse, të cilat dikur përfshinin gjashtë kulla vrojtimi dhe mbrojtjeje, ruajnë edhe sot katër prej tyre, të cilat dëshmojnë teknikat e ndërtimit mesjetar dhe përshtatjen ushtarake të kohës. Hyrja lindore, e pozicionuar në mënyrë të tillë për të kontrolluar aksesin nga jashtë, shoqërohej nga një barbakan (oborr i fortifikuar) që shërbente si filtër mbrojtës për çdo të hyrë drejt pjesës së brendshme të kalasë.
Brenda akropolit gjenden mbetje të rëndësishme të objekteve që kanë shërbyer për funksione të ndryshme. Xhamia e Bardhë, e ndërtuar në shekullin XV, ndodhet sot në gjendje rrënojash, por mbetet një dëshmi e bashkëjetesës fetare dhe zhvillimeve arkitektonike të periudhës osmane. Në të njëjtën hapësirë ndodhen edhe salla e garnizonit, depot e furnizimeve dhe rezervuarë për ruajtjen e ujit, të cilat dëshmojnë për organizimin ushtarak dhe jetesën e përditshme brenda mureve të fortifikimit.
Veçanërisht interesant është rrethimi i tretë, me një sipërfaqe prej rreth 0.24 hektarësh, ku ndodhen mbetje të banesave paleokristiane që datojnë në shekujt V – IV para erës sonë, si dhe gjurmë të një pallati feudal, duke dëshmuar për një vijueshmëri të jetës dhe administrimit që nga antikiteti deri në mesjetën e vonë.
Vizita në këtë pjesë të Kalasë së Beratit ofron një përvojë unike kulturore dhe historike, ku ndërthuren elemente të trashëgimisë ilire, romake, bizantine, osmane dhe shqiptare, të gjitha të mbështjella në një peisazh të mrekullueshëm panoramik mbi qytetin dhe lumin Osum.
