Ura e Dragotit është një nga veprat më karakteristike inxhinierike mbi lumin Vjosë, e ndërtuar në vitet ’30 të shekullit XX dhe e konsideruar si një nyje lidhëse e rëndësishme midis Tepelenës dhe zonave të jugut si Përmeti e Gjirokastra. Ajo është një urë metalike me trarë çeliku, e mbështetur në dy këmbë betoni në të dy skajet e lumit, pa shtylla në mes të shtratit të Vjosës, gjë që i jep asaj një pamje të fuqishme dhe të hapur mbi kanionin e thellë. Me një gjatësi mbi 100 metra dhe lartësi rreth 25–30 metra mbi lumë, ura është projektuar të përballojë rrjedhat dinamike të Vjosës dhe terrenin malor që e rrethon. Për dekada ka shërbyer si një pikë strategjike qarkullimi, duke mbajtur peshën kryesore të trafikut në zonë dhe duke lidhur komunitete të tëra me rrugën kombëtare. Me kalimin e kohës, për shkak të ekspozimit të gjatë ndaj kushteve atmosferike dhe forcës së lumit, ura ka kërkuar ndërhyrje restauruese, por mbetet ende një simbol teknik dhe historik i zonës. Përveç funksionit të saj praktik, sot ajo është edhe një pikë e njohur turistike, pasi ofron pamje madhështore të Vjosës, kanioneve dhe peizazhit karakteristik të luginës, duke e bërë një nga urat më të njohura dhe më të fotografuara të jugut të Shqipërisë
