Kisha e Shën Todrit, e vendosur në lagjen e vjetër Goricë në qytetin e Beratit, përfaqëson një nga objektet më karakteristike të arkitekturës kishtare pas-bizantine në qytet. E ndërtuar në shekullin XVII, ajo përmban elemente të rëndësishme të stilistikës ortodokse të asaj periudhe, të ruajtura në mënyrë të konsiderueshme pavarësisht sfidave historike.
Ndërtuar me planimetri bazilikale me tre nefet dhe absidë lindore gjysmë-rrethore, kisha është një shembull i thjeshtësisë dhe funksionalitetit në arkitekturën fetare të zonës. Naosi ndahet nga nefet anësore përmes kolonash guri, mbi të cilat qëndrojnë harqe të ulëta, duke i dhënë ambientit një ndjesi të ngrohtë dhe intime. Çatia me tavan të sheshtë prej druri dhe ikonostasi i gdhendur, përbëjnë elementë të rëndësishëm artistikë dhe shpirtërorë.
Megjithëse kisha pësoi dëmtime dhe ndërhyrje gjatë dekadave të shekullit XX, përfshirë edhe periudhën e komunizmit kur shumë objekte të kultit u dëmtuan ose u mbyllën, Kisha e Shën Todrit arriti të ruajë funksionin e saj dhe të shërbejë komunitetin ortodoks të zonës. Pas vitit 1990, ajo iu nënshtrua restaurimeve konservuese, duke e kthyer në një vend aktiv për rite dhe vizita kulturore.
Përveç funksionit të saj fetar, kisha është pjesë e itinerarit historik të Goricës, duke tërhequr vizitorë të interesuar për trashëgiminë kishtare, ikonografinë dhe arkitekturën tradicionale. Sot, Kisha e Shën Todrit shërben si pikë referimi për identitetin ortodoks dhe pasurinë shpirtërore të lagjes së Goricës dhe të qytetit të Beratit në tërësi.
