Kukësi nuk është vetëm natyrë e bukur malore, por edhe një qendër e pasur e trashëgimisë kulturore dhe etnografike. Kjo zonë është konsideruar si djep i kulturës popullore, duke ruajtur vlerat materiale dhe shpirtërore që shërbejnë si atraksione për turistët.
Artizanati dhe Zejet
- Deri në vitin 1925, artizanati në Kukës ishte kryesisht shtëpiak, duke përgatitur veshje, vegla pune dhe produkte për përdorim familjar.
- Pas vitit 1925, kur Kukësi u bë qendër prefekture, artizanati filloi të zhvillohej më profesionalisht, duke përfshirë fotografi, rrobaqepësi, zdrukthtari dhe frutikulura.
- Pas viteve 1950, artizanati u bë një degë kryesore ekonomike dhe kulturore, duke përfshirë prodhimet që sot i shohim edhe si pjesë të ofertës turistike: veshje tradicionale, këngë, valle dhe instrumenta muzikor.
Krahina Etnografike
Rrethi i Kukësit përmban tri zona kryesore etnografike, secila me veçori unike:
- Krahina e Malziut – Veshja e saj ka ngjashmëri me veshjet e Tropojës, por me punim më të thjeshtë dhe të rafinuar.
- Krahina e Lumës – Karakterizohet nga mbështjellëse të bardha, me detaje të veçanta tradicionale.
- Krahina e Gorës – Veshjet kanë variante të ndryshme sipas moshës, me ngjyra dhe ornamentika specifike për këtë zonë.
Veshjet Tradicionale
- Për burrat, veshja me tirqe është një element i përbashkët në të gjitha krahinat, me ndryshime të vogla sipas zonës.
- Për gratë dhe vajzat, mbështjellset, fustanët dhe zbukurimet ndryshojnë dukshëm nga një krahinë në tjetrën, duke ofruar një pamje shumëngjyrëshe dhe të pasur kulturalisht.Kjo trashëgimi etnografike është një arsye e fortë për turistët që të vizitojnë Kukësin, për të njohur traditat, zakonet dhe artizanatin unik të zonës. Gjithashtu, gastronomia tradicionale e krahinave të ndryshme e bën përvojën kulturore edhe më të pasur.
